Voor Attaque 1 en 2 komt er een spannende week aan. Beide teams behielden hun koppositie, en met nog 1 speelronde te gaan komt het kampioenschap voor beide teams dichtbij.

Attaque 1 voert het hele seizoen hun poule al aan, maar de laatste weken werd de voorsprong stukje bij beetje minder plezant. Het team nam het in speelronde 9 op tegen TTV Bergeijk, de nummer 3 in de poule. Om de koppositie over te nemen, moest er minstens gelijkgespeeld worden. Leon Schepens beet het spits af en won. Dirk Kastelijn lukte dat niet, maar Menno van Os maakte er weer 2-1 van. 2 partijen later stond het echter 2-3. Leon trok de stand vervolgens weer gelijk, maar Bergeijk leek aan het langste eind te gaan trekken, nadat Menno en Dirk niet konden winnen. Attaque gaf niet op en de achterstand leek eerder inspirerend te werken en niet demotiverend. Menno van Os won zijn laatste partij en Leon kwam van een 2-1 achterstand terug om met een 3-2 overwinning de eindstand te bepalen: 5-5. Na de wedstrijd stond Attaque 1 een enkel punt voor Stiphout, maar zij hebben de dag erna 6-4 gewonnen, waardoor een 5-5 gelijkspel volgende week voldoende zou kunnen zijn.

Attaque 2 nam het in de Meijerijstadderby op tegen nummer 2 TTCV. De Veghelse tegenstander stonden een punt achter de Rooise mannen en kwamen met hun sterkste drietal aan. Attaque 2 daarentegen, deed dat niet. Toch was de start voor Attaque: Stefan Kerk won verrassend een nagelbijter en Leon Huijberts maakte er 2-0 van. Invalster Anne van de Sande kon niet verrassen. Ook het dubbelspel was een spannende en werd gepakt door Leon en Stefan. Nadat Leon ook zijn tweede partij won, stond het al 4-1, maar Veghel vocht zicht terug met 4 overwinningen op rij. Attaque leek hun voorsprong uit te bouwen, maar nu moest Stefan nog een verrassing teweegbrengen om op z’n minst de koppositie te houden. Hij kreeg het echter voor elkaar en won opnieuw in 5 games. Conclusie was een felbevochten 5-5 gelijkspel, waardoor alles nog open ligt in de strijd om het kampioenschap.

Attaque 3 is officieel gedegradeerd. Het team had een godswonder nodig en die bleef logischerwijs uit. Toch gingen de mannen er fel op tegen Veldhoven. Peter Verhagen kon in de eerste wedstrijd echter geen vuist maken. Cliff van Driel wel, maar hij kon de wedstrijd niet binnenslepen. Dat kon Bram Marinus wel en na de eerste reeks enkelpartijen stond het 1-2. Het kwaliteitsverschil was alleen net wat te groot. Bram Marinus leek daar niets om te geven en had in zijn twee resterende partijen alle kansen om ze te winnen, maar verloor twee keer in de 5e game, beide games waarbij de tegenstander meer dan 11 punten nodig had om ze te winnen. Peter Verhagen kon de laatste partij nog winnen, waardoor de eindstand uiteindelijk een ietwat geflatteerde 2-8 werd.

Attaque 4 kan nog derde worden, maar ook nog vijfde. Een grote slag kon geslagen worden tegen Veldhoven, dat gelijk staat met de Rooise mannen. Nick van Galen liet opnieuw geen steken vallen: hij speelde 9 games en won ze ook alle 9. Bram van Galen begint ook steeds beter te aarden in de 6e klasse en won 2 van zijn 3 partijen. Job van Galen had een wat mindere avond en kon er maar eentje winnen. Ook ging het dubbelspel weer souverein naar de gebroeders, waardoor er een belangrijke 7-3 overwinning werd geboekt. Met een wedstrijd tegen de hekkensluiter in het vizier, lijkt lijfsbehoud een formaliteit te worden.